Historia nośników dźwięku zaczęła się już dość dawno, jednak przez bardzo długi okres były to marnej jakości osiągnięcia. Za jeden z pierwszych sprzętów do nagrywania dźwięku uważa się fonograf Thomasa Edisona, czyli urządzenie rysujące na walcu pokrytym woskiem przebieg czasowy nagrania.

Dopiero później, ze znacznie większym sukcesem na rynek wkroczyły płyty winylowe. Płyty te wykonywane są z polichlorku winylu i przez wiele lat stanowiły jedyny nośnik nagrań, jaki był dostępny. Dopiero później zaczęły je wypierać kasety magnetyczne, a następnie nośniki cyfrowe, jednak czarne płyty wciąż używane są przez didżejów i maniaków starych urządzeń. Szkoda, że umiera świadomość istnienia takich analogowych nośników, miały swój niepowtarzalny klimat.

Wszyscy, którzy choć trochę interesują się techniką i technologią, a szczególnie cenią sobie muzykę jako formę sztuki, na pewno znają historię płyt winylowych i technologię ich produkcji. Nie jest to bowiem tak proste jak w wypadku nagrywania płyty kompaktowej w domowym komputerze – na powstanie płyty winylowej składa się kilka procesów.

Zatem jak powstają płyty winylowe? Najpierw nagrywarka z diamentowym rysikiem ryje w płycie z acetatu pierwotną wersję nagrania. Acetat to rodzaj żywicy akrylowej. Następnie tę płytę pokrywa się warstwą chromu, by ją utwardzić, by potem odbić tę płytę-matkę w aluminium – mamy wtedy negatyw. Dopiero ten negatyw, jak pieczęć, odciska swoje kopie w czarnym tworzywie – winylu.

Historia zapisu dźwięku sięga aż 1877 roku, kiedy to Thomas Alva Edison, doskonale znany każdemu wynalazca żarówki dokonał pierwszego nagrania na urządzeniu własnej konstrukcji, zwanym fonografem. Początkowo nagranie uwiecznione na woskowym cylindrze sprzedawano tylko w jednej kopii, gdyż nie znano jeszcze metod przemysłowego kopiowania zawartości takiego nośnika.

Historia płyt winylowych, które dość szybko wyparły duże cylindry woskowe, które nie utrzymywały niemal żadnej jakości nagrania, szybko się niszczyły i były drogie. Płyty winylowe podniosły standard nagrań nie tylko w dziedzinie jakości, ale także ceny i wygody. Przez długie lata, zanim pojawiły się na rynku nośniki magnetyczne, płyty winylowe były jedynymi nośnikami nagrań.

Płyty winylowe odeszły do lamusa – tak może powiedzieć każdy, kto szuka dobrej jakości dźwięku i nie wierzy w analogowe nośniki nagrań. Analogowe metody zapisu dźwięku rzeczywiście miały wiele wad, które wyparły szybko nośniki cyfrowe, ale każdy, kto w dzieciństwie widział czarne płyty, tęskni może nie do samej technologii, ale do tego klimatu, który towarzyszył zakupom płyt i odtwarzaniu trzeszczących nagrań.

Dzięki tej tęsknocie do dzisiaj gramofony i czarne płyty cieszą się jeszcze szerokim uznaniem wielu pasjonatów. Do dzisiaj także w Europie funkcjonują dwa zakłady, które wciąż nagrywają czarne płyty. Wartość kolekcjonerska takich nagrań jest olbrzymia, a dobre gramofony w Internecie kosztują nie mniej niż tysiąc złotych.