Dopiero później, ze znacznie większym sukcesem na rynek wkroczyły płyty winylowe. Płyty te wykonywane są z polichlorku winylu i przez wiele lat stanowiły jedyny nośnik nagrań, jaki był dostępny. Dopiero później zaczęły je wypierać kasety magnetyczne, a następnie nośniki cyfrowe, jednak czarne płyty wciąż używane są przez didżejów i maniaków starych urządzeń. Szkoda, że umiera świadomość istnienia takich analogowych nośników, miały swój niepowtarzalny klimat.

Zatem jak powstają płyty winylowe? Najpierw nagrywarka z diamentowym rysikiem ryje w płycie z acetatu pierwotną wersję nagrania. Acetat to rodzaj żywicy akrylowej. Następnie tę płytę pokrywa się warstwą chromu, by ją utwardzić, by potem odbić tę płytę-matkę w aluminium – mamy wtedy negatyw. Dopiero ten negatyw, jak pieczęć, odciska swoje kopie w czarnym tworzywie – winylu.

Historia płyt winylowych, które dość szybko wyparły duże cylindry woskowe, które nie utrzymywały niemal żadnej jakości nagrania, szybko się niszczyły i były drogie. Płyty winylowe podniosły standard nagrań nie tylko w dziedzinie jakości, ale także ceny i wygody. Przez długie lata, zanim pojawiły się na rynku nośniki magnetyczne, płyty winylowe były jedynymi nośnikami nagrań.

Dzięki tej tęsknocie do dzisiaj gramofony i czarne płyty cieszą się jeszcze szerokim uznaniem wielu pasjonatów. Do dzisiaj także w Europie funkcjonują dwa zakłady, które wciąż nagrywają czarne płyty. Wartość kolekcjonerska takich nagrań jest olbrzymia, a dobre gramofony w Internecie kosztują nie mniej niż tysiąc złotych.